Modlitwa na 3 listopada 2026

Ojcze niebieski, dziękuję Ci za przebudzenie, za oddech, za światło poranka i za głosy bliskich. Za oknem listopadowy chłód, szare niebo i ostatnie liście na drzewach, a Ty dajesz mi nowy dzień jako dar, na który nie muszę zasłużyć.

Oddaję Ci ten wtorek z całą jego zwyczajnością: pracę, którą zaraz zacznę, rozmowy, które na mnie czekają, sprawy domowe i niedokończone zadania. Powierzam Ci moją rodzinę, przyjaciół i wszystkich, których dziś spotkam. Naucz mnie cierpliwości wobec trudnych ludzi i życzliwości wobec zmęczonych.

W tym miesiącu szczególnie pamiętam o moich zmarłych. Jezu, Ty powiedziałeś: „Ja jestem zmartwychwstaniem i życiem. Kto wierzy we mnie, choćby i umarł, będzie żył” (J 11,25). Niech te słowa umacniają moją nadzieję, gdy myślę o tych, których już nie ma przy naszym stole. Przyjmij ich do swojego światła.

Duchu Święty, w tym zwyczajnym czasie Kościoła prowadź mnie przez godziny tego dnia. Daj mi siłę, gdy zabraknie mi sił, i pokój, gdy przyjdą zmartwienia. Niech święci aniołowie, którym tradycja poświęca wtorek, strzegą mnie w drodze i w pracy. Za wstawiennictwem świętego Marcina de Porres, pokornego zakonnika, który służył chorym i ubogim, proszę o serce gotowe do prostej służby, nawet w najmniejszych obowiązkach.

Panie, wszystko, co dziś uczynię, niech będzie na Twoją chwałę i dla dobra moich bliźnich. Amen.

Panie Boże, w połowie tego wtorku zatrzymuję się na chwilę. Odkładam telefon, odrywam wzrok od ekranu i od listy spraw, które jeszcze czekają. Za oknem późna jesień: krótki dzień, mokre liście, wcześnie zapadający zmierzch. Ty jesteś Panem także tej szarej godziny i niczego nie tracę, oddając Ci kilka minut.

Odnów we mnie sens tego, co robię. Niech praca, zakupy, rozmowy i domowe obowiązki nie będą tylko pośpiechem, ale służbą. Święty Marcin de Porres, pokorny brat dominikanin z Limy, który z miłością troszczył się o chorych i ubogich, niech uczy mnie, że zwykłe czynności wykonane z sercem mają wartość w Twoich oczach.

Jezu, daj mi cierpliwość do ludzi, których dziś spotykam: do tego, kto mnie irytuje, kto się spóźnia, kto mówi za dużo albo za mało. Zanim odpowiem ostro, przypomnij mi, jak cierpliwy jesteś wobec mnie. Niech mój Anioł Stróż czuwa nad moimi słowami i prowadzi mnie bezpiecznie przez resztę dnia.

W listopadzie myślę o moich zmarłych. Ty powiedziałeś Marcie: «Ja jestem zmartwychwstaniem i życiem. Kto wierzy we mnie, choćby i umarł, będzie żył» (J 11,25). Przyjmij do swojego światła tych, których kocham, a którzy już odeszli, i umacniaj moją nadzieję, gdy tęsknota boli.

Ojcze, powierzam Ci popołudnie, które przede mną: nierozwiązane sprawy, zmęczenie, troski o bliskich. Nie wiem, jak wszystko się ułoży, ale ufam, że Twoja Opatrzność widzi dalej niż ja. Duchu Święty, daj mi pokój i siłę, abym z wdzięcznym sercem mógł wrócić do swoich zajęć. Amen.

Panie Boże, nasz Ojcze, u kresu tego wtorku, gdy listopadowy zmrok zapada wcześnie, a za oknem szeleszczą ostatnie liście, staję przed Tobą z wdzięcznością. Dziękuję za pracę, którą mogłem wykonać, za ciepły posiłek, za rozmowę przy stole i za każdą chwilę, w której doświadczyłem Twojej dobroci.

Spoglądam teraz uczciwie na miniony dzień. Widzę słowa wypowiedziane w pośpiechu, cierpliwość, której zabrakło, i dobro, którego nie zrobiłem, choć mogłem. Przebacz mi, Panie. Pomóż mi także przebaczyć tym, którzy mnie dziś zranili, abym nie zabierał do snu urazy ani goryczy.

Dziś wspominamy świętego Marcina de Porres, pokornego brata dominikańskiego z Limy, który z miłością służył ubogim i chorym. Naucz mnie, Jezu, jego prostoty i uważności na potrzebujących, których spotykam w codzienności.

W tym miesiącu modlitwy za zmarłych powierzam Ci tych, których kochałem, a którzy odeszli przed nami. Ufam słowom, które powiedziałeś Marcie: „Ja jestem zmartwychwstaniem i życiem. Kto wierzy we mnie, choćby i umarł, będzie żył” (Jana 11,25). Daj im światłość wiekuistą i odpoczynek w Twoim pokoju.

Niech Twoi święci aniołowie, którym tradycja poświęca wtorek, czuwają tej nocy nad moim domem. Duchu Święty, ucisz moje myśli i troski o jutro. W Twoje ręce, Ojcze, oddaję siebie i wszystkich moich bliskich. Amen.