Modlitwa na 4 listopada 2026

Ojcze w niebie, dziękuję Ci za przebudzenie, za spokojny oddech i za światło, które powoli przebija się przez listopadową szarość. Ten zwyczajny środowy poranek przyjmuję z Twoich rąk jako dar, na który nie trzeba zasłużyć.

Oddaję Ci wszystko, co przyniosą najbliższe godziny: pracę przy biurku, w domu czy w drodze, rozmowy, które mnie czekają, sprawy odkładane od tygodnia. Powierzam Ci moich bliskich – tych, z którymi dziś zjem śniadanie, i tych, za którymi tęsknię. W tym miesiącu wspominam także zmarłych; przyjmij ich do swojego pokoju i napełnij mnie wdzięcznością za dobro, które od nich przyszło.

Święty Józefie, opiekunie Świętej Rodziny, któremu tradycyjnie poświęcamy środę, naucz mnie cichej wierności w codziennych obowiązkach. Święty Karolu Boromeuszu, biskupie Mediolanu, który troszczył się o odnowę Kościoła i o chorych w czasie zarazy, wstawiaj się za mną, aby nie zabrakło mi odwagi tam, gdzie ktoś potrzebuje pomocy.

Panie Jezu, gdy dzień się dłuży, a jesienny chłód odbiera siły, przypominaj mi słowa psalmisty: „Pan jest moim pasterzem, nie zabraknie mi niczego” (Ps 23,1). Strzeż mnie w drodze, chroń moje myśli przed lękiem, a słowa przed pośpiechem i złością. Duchu Święty, prowadź mnie aż do wieczora i pozwól zakończyć ten dzień w zgodzie z Tobą i z ludźmi.

Amen.

Panie Boże, w połowie tej listopadowej środy zatrzymuję się na chwilę. Odkładam pracę, telefon i listę spraw, które jeszcze czekają. Za oknem krótki, późnojesienny dzień, a we mnie zmęczenie i trochę pośpiechu. Przychodzę do Ciebie taki, jaki jestem.

Dziękuję za to, co udało się od rana, i oddaję Ci to, co poszło nie tak. Odnów we mnie sens tej pracy: niech nie będzie tylko wyścigiem z czasem, ale służbą ludziom, których stawiasz na mojej drodze. Daj mi cierpliwość do współpracowników, do trudnych rozmówców i do domowników, którzy wieczorem będą czekać na moją uwagę. Naucz mnie słuchać do końca i odpowiadać łagodnie.

Dziś Kościół wspomina świętego Karola Boromeusza, biskupa Mediolanu, który z oddaniem troszczył się o powierzony mu lud. Przez jego wstawiennictwo proszę o wierność w małych obowiązkach. Święty Józef, któremu tradycja powierza środy, niech uczy mnie cichej, solidnej pracy i zaufania, gdy nie widzę całego planu.

Przypominasz mi słowami psalmu: „Pan jest moim pasterzem, nie zabraknie mi niczego” (Ps 23,1). Gdy martwię się o rachunki, o bliskich, o jutro, pozwól mi uwierzyć, że Twoja opatrzność sięga dalej niż moje plany.

W tym miesiącu pamiętam też o moich zmarłych. Przyjmij ich do swojego światła, a mnie pomóż przeżyć resztę dnia tak, bym nie zmarnował darowanego czasu. Prowadź mnie, dobry Pasterzu, aż do wieczoru. Amen.

Ojcze w niebie, kończy się środa, a za oknem wcześnie zapadł listopadowy zmrok. Dziękuję Ci za ten dzień: za pracę, którą dane mi było wykonać, za ciepły posiłek, za rozmowę, która podniosła mnie na duchu, i za drobne dobro, którego może nawet nie dostrzegam. „Pan jest moim pasterzem, nie zabraknie mi niczego” (Ps 23,1). Niech te słowa pomogą mi spojrzeć z wdzięcznością na wszystko, co dziś otrzymuję z Twojej ręki.

Panie Jezu, staję przed Tobą w prawdzie. Ty wiesz, gdzie zabrakło mi cierpliwości wobec bliskich, gdzie słowo było zbyt ostre, a milczenie zbyt wygodne. Przebacz mi moje zaniedbania i złe czyny. Sam też chcę dziś przebaczyć tym, którzy mnie zranili. Zabierz z mojego serca żal i chęć odpłaty, aby sen nie zastał mnie w gniewie.

Wielbię Cię za świętego Karola Boromeusza, biskupa Mediolanu, który jak dobry pasterz troszczył się o powierzony mu lud i odnawiał Kościół. Niech jego wstawiennictwo umacnia naszych biskupów i kapłanów. Święty Józefie, opiekunie Rodziny z Nazaretu, któremu poświęcamy środy, okryj swoją troską mój dom, naszą pracę i wszystkie niepokoje, z którymi idziemy spać.

W tym listopadowym czasie polecam Ci moich zmarłych: rodziców, dziadków, przyjaciół i tych, o których nikt już się nie modli. Daj im wieczny odpoczynek w Twoim świetle.

Duchu Święty, wycisz teraz moje myśli. Czuwaj nad snem moich bliskich, nad chorymi i samotnymi, nad tymi, którzy pracują tej nocy. Pod Twoją opieką zasypiam spokojnie, ufając, że jutro znów mnie poprowadzisz. Amen.